Mattias Gijsbertsen

Mattias Gijsbertsen

Wethouder Groningen-stad

Mattias kwam in 2006 voor GroenLinks in de raad en werd in 2010 fractievoorzitter. Vanaf 2014 is hij wethouder met de portefeuilles Sociale Zaken & Jeugdzorg, Duurzaamheid, Groenparticipatie & Ecologie, Integratie & Emancipatie en Dierenwelzijn.

Mattias rondde in 2010 de master 'Geschiedenis van de politieke cultuur' aan de Rijksuniversiteit af. In 2011 en 2012 was hij docent Politiek bij Windesheim te Zwolle. Hij heeft verschillende functies binnen GroenLinks en DWARS landelijk bekleed. In december 2013 werd hij eervol gekozen als hoogste nieuwkomer op de GroenLinks-kandidatenlijst voor de Europese Parlementsverkiezingen. In steunbetuigingen werd hij toen onder meer strategisch, kundig, bevlogen en inhoudelijk sterk genoemd.

Hoofd koel, hart warm

Mattias werkt graag volgens het principe 'het hoofd koel, maar het hart warm'. Voor hem zijn de komende verkiezingen ontzettend belangrijk voor de richting die de stad inslaat. Mattias: 'De stadspolitiek dreigt rechtser, conservatiever en populistischer te worden. Daar hebben mensen weinig aan. Groningen verdient progressieve, sociale en moedige politiek. De komende jaren zijn ook bijzonder, omdat de gemeente enerzijds nieuwe taken krijgt en anderzijds minder geld heeft. Ik zou willen voorkomen dat het dogma van de terugtrekkende overheid wint en juist kansen willen grijpen om als gemeente weer dichterbij mensen te komen.'

Mattias was er met de politiek al vroeg bij. 'Al vanaf mijn achttiende ben ik politiek actief. Oorspronkelijk kom ik uit Kampen waar mijn vader actief is als predikant. Vanuit die achtergrond kwam ik al op jonge leeftijd in aanraking met een grote veelzijdigheid aan mensen met verschillende problemen. Hierdoor realiseerde ik me dat ik zelf ook maatschappelijk betrokken bezig wil zijn. Daar komt bij dat ik me in Kampen, als homoseksueel, verwonderde over de vooroordelen en stereotypering ten opzichte van homo’s.'

Groningen

'Toen ik naar Groningen verhuisde om te gaan studeren merkte ik dat homoseksualiteit veel meer wordt geaccepteerd maar er juist weer stereotypering en vooroordelen over religieuze achtergronden heersen. Ik ben geen hokjes-denker en houd er niet van om mensen in een bepaald kader te plaatsen.' Culturele vrijheid, ruimte voor zelfontplooiing en emancipatie zijn begrippen die Mattias nauw aan het hart liggen. 'Deze rechten kunnen op verschillende manieren verdedigd worden. Ik kwam er achter dat ik het beste voor deze vrijheden op kan komen door politiek actief te worden. Daarom ben ik ook de politiek in gegaan.'