Op dit moment is alleen de Partij voor de Dieren een voorstander van zogenaamde degrowth. Binnen GroenLinks hangen nog veel mensen de groene groeitheorie aan. Degrowth is niet hetzelfde als krimp, het gaat om andere manieren van produceren en consuemeren. In het debat over degrowth gooiden onlangs Paul Schenderling en Matthias Olthaar een spreekwoordelijke steen in de vijver. In hun essay in het dagblad Trouw opperen zij dat economische groei zowel theoretisch als in de praktijk altijd tot een groter beslag op de hulpbronnen van de aarde leidt. Ook de belofte van groene groei wordt door hen ontmaskerd: slimme technieken zijn efficiënter, maar leiden tevens tot een groter gebruik in plaats van minder gebruik van hulpbronnen. Bovendien gaat groei ook steeds samen met een groei van de arbeidsproductiviteit, waardoor een groot deel van de werknemers inmiddels lijdt aan burn-out-klachten. Groei leidt dus niet alleen tot uitbuiting van de aarde, maar ook van mensen. En vooral van mensen buiten de eigen landsgrenzen! Alleen een brede ‘ontgroeiing’ van onderop kan de planeet en daarmee ook de mensheid redden.

We willen het gesprek over degrowth niet in louter ideologische zin gaan voeren, maar vooral ook praktisch. Wat zijn de consequenties van het loslaten van het uitgangspunt van groei? Wat betekent dit concreet voor onze economie en onze samenleving? Wat gebeurt er met de kapitaalmarkt? Welke gevolgen heeft het voor de inflatie en het monetair beleid? Voor ons pensioenstelsel? Schendelring en Woerdman zullen hierover hun licht laten schijnen. De avond zal worden bijgewoond en afgesloten door ons raadslid economie en financiën (en econoom) Jasper Been.

Hier vind je meer informatie over degrowth. Inschrijven kan via onderstaand formulier.